دگرهیچ

                دگر هیچ

 مائیم و رخ یار دل آرام و دگر هیچ                 

ماراست همین حاصل ایام و دگر هیچ

ای زاهد بیچاره که داری هوس حور             

ای وای تو و آن هوس خام و دگر هیچ

خواهی که زنی گام به امید وصالش            

باید گذری اولاً از کام و دگر هیچ

ازخدمت نفست ببُر ای دوست که این دون       

گرگی است که هرگز نشود رام و دگر هیچ

یارب چه توان گفت مر این مرده دلان را        

کاینها که شما راست بود دام و دگر هیچ

خواهی گذرد صیت تو از مشرق و مغرب      

می باش یکی بنده گمنام و دگر هیچ

از پرتو جام و رخ ساقی به سحرها             

« نجم» است فروزان به بروبام و دگر هیچ

                                                      حضرت ایت الله علامه حسن زاده آملی

/ 0 نظر / 11 بازدید